Bilalasafh 2,5 yaş var kuzlarımın arasında. İlk zamanlar iyiydi. Birkaç ay sonra büyük küçüğün gitmeyeceğini anlayınca zorlu bir süreç başladı. Bu süreçte bizde gep küçüğü evde bırakıp büyüğü biyerlere götürüyorduk bu sefer büyük küçüğü kabullenemedi, sanki hala tek kendisi varmış gibiydi. Sonra ikisi ile beraber aktiviteler yapmaya başlatınca tabii küçük de biraz daha ayaklanıp etkileşime başlayınca saha iyi olmaya başladı. Şimdi büyük 4 yaşında küçük 19 aylık. Daha iyi durumdayız ama benim evde çalıştığım için yatılı bakıcı var. Büyük kreşe gidiyor. İkisinin de anneye hem fiziksel hem duygusal ihtiyacı olduğu için bazen zorlanıyırum. Bazen büyüğün kıskançlığı artıyor o zaman beni daha zorluyor. Yemeğini ben yediriyorum, üstünü ben giydiriyorum diğer taraftan küçük meme meme diye peşimde dolaşıyor fln zorlanıyorum ama sıklığı azaldı. Bir de mesela küçük eskiden bakıcıyla dururdu ama artık ben evdeyken o da benim yanımda durmak istiyor. Yemek fln yaparken ikisi de paçamda sürekli.
Büyük ne yaparsa küçük onu yapmaya çalışıyor. Ama fiziksel olarak yetemiyor. Büyüğe yapma desem de o da çocuk yapıyor. Küçük de yapınca sakatlık çıkıyor. Yemek konusu zorluyor bir de beni. Ben 2 yaşına kadar şekere karşıyım. Ama şimdi büyük dondurma yiyor, pasta yiyor ne kadar kardeşe gösterme desek de görüyor küçük. Bu sefer o da istiyor. Versen bi dert vermesen başka. E her zaman da kandıracak bi alterntif olmuyor ki artık kanmıyor da…
Onların harici güzel oynuyorlar. İlerde daha da iyi olur inşallah. Birbirlerine önür boyu arkadaş.