Merhaba,
Mutlu bir evliliğim ve 8 aylık bir bebeğim var. Dışarıdan bakılınca ben mükemmel, çok iyi bir anneyim. Bebeğimi çok isteyerek yaptık. Hatta eşimi ikna eden bendim. Bebeğimi çok seviyorum, kartpostal gibi derler ya öyle güzel, sevimli ve mutlu ama bir o kadar da hareketli bir bebek. Eşimde sağolsun büyük destekçim. Özellikle isteyince daha da çok yardımcı oluyor. Şimdi bunları okuduktan sonra şımarık diyenlerin olabilir. Belki de öyledir Bilmiyorum ki.
Ben kızım doğmadan önce ofis işimi bıraktım. Bebeğime yalnız bakıyorum. Vaktim oldukça da homeoffice çalışmaya çalışıyorum. Gündüz 1 bilemediniz 2 saat uyuyor kızım ve o sürelerde ancak boş boş oturuyorum çünkü kızım çok yoruyor, saniye durmuyor.
Ben çok yoruldum hatta sıkıldım. Eski beni çok özledim. Sosyal, komik hatta akıllı, paçalarımdan neşe akardı. İnsan görmeyi, kitap okumayı, eğlenmeyi çok özledim.
Şimdi ki hayatımı sevmiyor değilim ama sanırım kabullenemiyorum. Nasıl atlatacağım hiç bilmiyorum. Uzun oldu sadece okuduğunuz için bile teşekkür ederim.
Sevgiler 🤗