Merhabalar :) bebeğim prtalama bir aylıkken benzer şeylerden şüphelendim, hatta ebn de sağım yaptım, 15 ml ancak çıktı çıkmadı memeden, eyvah dedim, tam da deprem olduğu günlerdi, deprem bölgelerinde değilim ancak zaten doğum sonrası depresyon ile boğuşurken tüm “perfect storm” elemanları bir araya geldi, üstüne de bebeğim doğum kilosunun bir tık altına düştü. Doğum yaptığı hastanedeki doktoruna gittik, hiç duyacağını sanmazdım ama bana “aç bu çocuk aç” dedi :)) her meme emilecek, ardında da muhakkak mama verilecek dedi biberon ile. 30-45-60 CC yükselterek dene, kusmadığı dozu ver dedi. O gün ilk mamayı verdim. Ama emzirme arzusu ile dolu bi anneydşm ben, çok istiyordum çünkü (emzirme dönemim bitince mastektomimç geçireceğim) direkt emzirme danışmanı bulup detaylı bilgi verdim ve o da beni emzirme danışmanlığı almam için bir pediatriste yönlendirdi. Psikolog seansına girer gibi, kapıda resmen ağlamaya başladım sütüm yok bakamıyorum ben diye. Gel yanımda emzir dedi. Bazı hatalı hareketlerimizi düzeltti. Sonra bana süt ile ilgili inanılmaz bilgiler verdi. Mesela, aslında sütün kesilmediğini anlattı :)) çok ekstreme durumlar (yahut tercihler) olmadıkça aslında süt kesilmesinin zor olduğunu, her yeni annenin bu tip aksaklıklar yaşayabileceğini ama düzeltmenin yolları olduğunu anlattı. Sütün artar diye dayatılan abuk beslenme hatalarını, saçma sapan kullanılan ve bozulan karaciğerlere dek giden süt ilacı hatalarını anlattı. 2-3 hafta sürdü yoluna girmesi ama.. bence de süt kesilmiyor, hemen ensenizi karartmayın bence. Öncelikle, emzirmeye devam, doğru teknikle.. bol su. Dengeli beslenme. Bol bol kucak..