Ne cokta kor olmusum. Elimdekinin degerini bilmemisim.bugun bunu anladim. Karanlik buz gibi bir hastane odasinda. Esim ve 1 yasinda oglumdan uzakta ilk gecem. Dogumda esimden ayri kalmistim ama baskada hic ayrilmamistik.hele oglum kokusu burnumda tutuyo. Diyabet hastasiyim ve durumumu oldukca agirlasti tek care yatis yazdilar 10 gun en az kalmam lazim. Nasil dayanirim bu hasrete bilmiyorum. Bebegim ablalarim annemle falan kaliyo ama kimse ben gibi bakamazdiki ona. Cok caresizim aglamaktan icim koptu. Esim ilk defa eve anatariyla girdi anlatirken agladi o dahada icimi yikti..Allah kimseyi sevdiklerinden ayri yasatmasin cok ama cok zormus😪