Alparslanim1 benim eşim deniz kuvvetlerinde Bahriyeli astsubay. Sık sık gidip geliyorlar. 2.5 hafta önce geldi, dün yine 2 aylık göreve gitti. Oradan dönecekler, döndükten sonra eylülde yine 2 aylık bir görevleri olacak falan hep böyle gidip geliyorlar. Bu git gellerle toplam 2 ay anca gördük onu. Ben ailelerin yanına gidebilirdim. Kayınvalidemleri de çok severim, annemler zaten canım ama kendim istemedim. Yalnız kalmak, bebeğime aşılmak istedim çünkğ ne kadar destek alırsam o kadar alışamayacaktım yalnızlığa. Ki çok şükür erkenden yalnız kalmak da işe yaradı. İş başa düşünce bebeğimin dilinden anladım. Sizin için de öyle olacaktır emin olun. Neden ağlıyor demeyin. Karnı toksa, altı temizse, gazı yoksa zaten sizin ona sarılmaktan başka yapacağınız bir şeyde yoktur. Ben ne yapacağım, neden sakinleşmiyor, ben beceremiyorum, bebeğime bakamıyorum… bunların hiçbirini aklınızdan bile geçirmeyin. “Evet ağlıyor, o daha bebek ve dünyaya alışmaya çalışıyor, bana ihtiyacı var sadece, birazdan sakinleşecek” diye düşünün ki gerçekten öyle de oluyor. Allah yardımcımız olsun diyelim bizim de hayatımız böyle olacakmış 🤷🏻♀️