ferlazen ben geçenlerde bir arkadaş için yazmıştım uzunca yine üşenmeyeyim yazayım. Çünkü böyle üzülen anneler görünce kendimi üzdüğüm günler aklıma geliyor sorumluluk hissediyorum. Soruna gelirsek var canım olmaz mı çok var hemde yiyipte kilo almayan. Başta kendim ve sonra oğlum. Bebekken benim oğlumda zayıf ama zayıflığın dışında bariz minyon bir bebekti kafası eli uzuvları yani ufaktı tıpkı benim gibi
1 yaşında 7.5 2 yaşında 10 kiloydu. Yemesi eh işteydi ve ben zayıflığını buna bağlardım
3 yaşına gelmeden iştahı açıldı ama ne açıldı . Ağzı durmuyor desem yeridir
Ama sonuç 3.5 yaşında ve 13 14 kilo arası sanırım 14 e yakındır. Şunu anlamak gerekiyor ki yetişkinler nasıl farklı boy kilo ve ebattaysa bebekler ve çocuklar da öyle bunu anlamak istemiyoruz etrafta anlamıyor. Her çocuğun genetik ve çevre karşımı kendine ait bir yapısı var ve ne yaparsak yapalım bu değişmeyecek. Ve sonunda hepsi büyüyüp milyarlarca insanın yaşadığı bu dünyada kendine ait yapısıyla hiç fark edilmeden hayata karşıcak
Kilolu olsa da zayıf olsa da kimse umursamayacak. Çünkü yetişkinler kimsenin umurumda olmaz. Peki bu benek yada çocukları neden rahat bırakmıyoruz? Çocuğun sağlıklı ve mutlu ol başkalarını boşver çok değil 2 sene sonra dert edecek birşey kalmıyor
Not: bu cümlende çok yiyip de kilo alamıyorsa bu sorun demişsin ama bu düşüncen doğru değil. Metabolizma diye bir gerçek var. Oğlumu doktora götürdüğümde o söylemişti. Vücut bir bilgisayar programı gibidir kendisini doğduğu andan itibaren tanır ve vücuduna ne kadar enerji lazım onu bilir
Eğer vücûdu fazlasını almak istemiyorsa atar onu. Çok yiyip kilo almama sebebi bu aslında bakınız birden fazla günde büyük tuvalet yaparlar genelde. Bunu endişe verici birşey olarak görmeyin bilimsel olarak bir doğruluğu yok
