Yk21 Öncelikle merhaba. Bebeğim 22 aylık ve geçen ay atipik otizm tanısı aldık maalesef. Günlerce ağladım kendime gelmedim ama hiçbir çaresi yok. Özel eğitim gerçekten farklılaştırmaya başlıyor bazı şeyleri. Randevu almışsınız zaten içiniz rahat etsin, sabahlara kadar araştırıyordum ben bu durumu kafayı yemiştim bir aralar. Şuan en azından biliyorum ve ne gerekiyorsa yapıyorum. Belirtilerimiz şu şekildeydi bizimde. İsmine asla bakmaz, göz teması sınırlı, işaret etmez istediklerini benim elimi tutup yaptırır, hiç kelimesi yok sadece babıldama var, işaret ettiğim yere bakmaz, etrafında döner ve sürekli bişeyleri döndürür, sarılmayı sevmez çocuklarla ilgilenmez onlar yokmuş gibi davranır, nesneleri tanımaz. Ama bunun harici çok meraklıdır , neşelidir, şarkıları çok sever, tehlikenin farkında, alkış bay bay yapar sadece ama canı isterse, elinde bişey varsa ver deyince verir ama arabayı ver desem anlamaz. Bunun gibi belirtilerle gittim ve direk tanıyı koydu ama rapor almadım hazirana kadar özel eğitimdeki ilerlemesine göre karar vereceğim. Hala inanmak istemiyorum çünkü.
Bu arada çok fazla hastaneye maruz kaldı, endoskopi oldu çok berbat bir bebeklik geçirdi. Bı yüzden kaygılı ve korkak bir bebek o yüzden kendi iç dünyasına çekilmiş.
Özel eğitime başladık 1 aydır gidiyoruz ve göz teması arttı, insanlarla daha fazla ilgilenmeye başladı, hafifte olsa taklitler başladı. Çok daha güzelleri olacağına inanıyorum. O yüzden sonuç ne olursa olsun kendinizi üzmeyin lütfen. Özel eğitimle gerçekten bu söyledikleriniz geçiyor ve yaşıtlarını yakalıyorlar.