Doga_sever aynı aynı aynı canım. Tam 3 yaş 2 aylık şu anda. Daha kahvaltı yaparken ( bizden önce doyduğu için) başlıyor gel birlikte oynayalım, oyuncaklarla oynayalım demeye. Bir bardak çay anca içebiliyorum. Gitsem bi türlü gitmesem iki. Gidiyorum oynamaya sırf o vicdan azabını çekmemek için geride tüm işlerim kalıyor. Resmen oyun içinde işlerimi yapacağım diye dermanım kalmıyor. Gitmiyorum bazen kendin oynayabiliyorsun diyorum bu sefer de vicdanım beni yiyor. Ne güzel diyorum çocuk oyun oynayalım diyor ama hiç kendi kendine kalmıyor. O kadar bana yapışıyor ki bazen bunalıyorum