Seni çok iyi anlıyorum. Gurbettesin çevre yok kış soguk vs. Bunlar etken nedenler ama inan bunlar olmasa tam tersi olsa bile açmak istiycez galiba biz kendimiz bagımlıyız ben de açmadan duramıyorum. Ve çocukluğumdan beri de çok TV izleyen biriyim. Psikolojik olarak rahatlıyorum açık olunca. Şimdi bebeğim 14 aylık maalesef ki günde toplamda iki saat izliyor. Genelde eğitici çizgi filmler açıyorum. Sevimli dostlar , Niloya , cocomelon gibi. Onun haricinde hiç bişey izlemesine izin vermiyorum. Bazen de kuran açıyorum dinliyoruz. Keske açmasak basabilsek ama herkesin çocuğu aynı değil benim ki yemiyordu hep yeme sıkıntısı çektik olmadı artık beş aylıkken TV açtım yedi o günden sonra yeme esnasında açtım. Şimdi çogu kimse belki ayıplıycak falan. Sorun değil herkesin hayatı aynı değil. Ben bu duruma şu pencereden bakıyorum. Her annenin hayatı şartları psikolojisi eşi aynı değil herkes kendi hayatına göre bazı şeyleri yapıyo. Tabi ki gün boyu çocuğu TV karşında dut yemiş bulbul gibi oturmak asla dogru değil.gğn içinde oyun oynuyoruz bolca dışarı çıkıyoruz ev işlerine ortak oluyo gelişimi için ne gerekiyorsa yapıyorum. Ama TV telefonda izliyo