Habume bizi anlamıyolar çünkü onların zamanın da kaynanayla falan beraber yaşanırdı hep kalabalık yaşanırdı önceden eşler ailelerinin yanında bebeklerini saygıdan ötürü sevemezmiş onlar öyle alışmış kayınvalidem kayınvalidesiyle yaşıyor hala o hep der böyle böyle diye bilmiyorum ama bence bizi anlamıyolar ayrıca her çocuğun gelişimi huyu farklıdır benim çocuğum kimsenin kucağında durmaz benden başka babasında bile durmaz onların kucağında da ağlıyor bende ister istemez almak istiyorum hemen şey diyolar alışacak böyle böyle diyılar sinir oluyorum cinim tepeme çıkıyor eşimin kız kardeşi var bide görümcem işte küçük oldupu için kıskanıyor çok kıskanıyor uyutmaya gitsem uyumasın diye sürekli ağlıyor 5 aylık bebeğim ve sürekli ağzına bişiler vermek istiyor yemez diyorum küçük daha diyorum yesin diye ağlıyor veya birinin kucağındayken çok sıkıyor boğuyor yani benimkide haliyle ağlıyor biz kayınvalidem gille yanı mahallede oturuyoruz gitmeyincede kendilerince küsüyolar ben haftada bir gidiyorum ama bi görseniz gerçekten dayanılmıyor sinir krizi geçiriyorum görümcem küçük falan tamam ama hep benden imkansız şeyleri istiyor ve dediği şeyleri yapmayınca ağlamaya başlıyor istediği şey yapılana kadar bağırıyor sadece ağlamakta değil öyle yani o yüzden gitmeyüncede kendilerince gmnüllenşyolsr diyorum bu yüzden gelmiyorum diye öyle öyle alışacak diyolar bende benim çocuğum zarar görecekse alışmasınlar diyorum istedikleri kadar bozulsunlar