Merhaba
Çalışıyordum doğumdan sonra işten ayrıldım, artk evdym bebeğime bakıyorum.
Onu çok kıskanıyorum 3 ay oldu kimseye emanet edip dışarı çıkmadım. Ya bişey olursa bişey yaparlarsa diye diye kendimi yedim bitirdim.
Bişey yaparlar mı diye düşündüğümde benm ailem. Tabiki bişey yapmazlar canları, kanları bunu cok iyi biliyorum. Ama kendime engel olamıyorum. Birisi severken yada kucağına alınca oraya kitleniyorum.
Doğumdan sonra 15 gün sonra yalnız olmak istedim ben bakarım dedim bebeğime.
Bu durum benı cok yıpratıyor. Kocamda artk cok üzülüyor. Birine bırakıp bişeyler yapalım diyor. Ama ben bırakamıyorum.
Hatta ben uyurken yanımda alırsa annemler yada kardeşim yada Kocam aklım onlarda kalıyor uyumaya devam edemiyorum.
İlk bebeğim ve ben cok sıkıldım bu durumdan isteyerek yapmıyorum sadece ondan ayrılınca aklım kalıcana huzursuz olcama hiç ayrılmam gezmem diyorum ama patladım yoruldum.
Doğumdan önce herkesle cokcolcollllkkkk iyiydim. Şimdi neredeyse kavgalık oluyorum. Ne yapmalıyım 🥺?