Beri_34 ilk 10 gün çok kötüydüm sürekli ağlıyordum bebeğimi emzirirken nasıl bakcam nasıl yapcam yetemem düşüncesi vardı ağladıkça çaresiz hissediyodum kendimi sanki hayatım bitmiş hiç bişey eskisi gibi olmayacak gibi geliyodu eşimle arama girmiş gibi hissettim ilk 10 gün çok kötüydü hatta bi kaç kere biri alsa baksada ben bi kaç gece deliksiz uyusam diye söyledim anneme al sen bunu götür sen bak falan diyodum sonra sütüm azaldı tabi üzülmekten 10 gün sonra yoğun bakıma alındı ayrı kaldık o süreçte kendime çok kızdım hep öyle dediğim için Allah bana ceza vermiş gibi hissettim dedim kendine gel geçici bi süreç bu henüz bebeğin çok küçük sana ihtiyacı var dünyaya gelmeyi o değil sen seçtin o ayrılık sürecinde kendime geldim uyuduğu zaman bende uyuyorum dinleniyorum her gün duş alıyorum eşim ilgilenirken bakım yapmaya çalısıyorum öyle olunca kendimi daha iyi hissettim su an 22 günlük olduk daha iyiyim