Samyeli008 emzirmek gerçekten çok çok güzel tarifsiz bir duygu. İnanın bende hep çok sevdim oğlumu emzirmeyi. Ama gece emzirmeleri artık benim için devam ettirilebilecek bir seviyede değildi. Çalışan bir anneyim, home office çalışıyorum ama işim gerçekten çok yoğun. Gündüz uyku saatlerinde toplantıda oluyorum ve uyuyamadığı için ağlamalarını duyuyordum. Sakinleştirmek için bakıcısı otoparka indirip orada uyutup geri getiriyordu. Ama yatağına koyarken bazen uyanıyordu müsaitsem emziriyordum, değilsem uyanmış uykusunu alamadığı için huysuz bir bebekle karşı karşıya kalıyorduk. Gece de saat başı, max 2 saat uyuyan bir bebekle daha fazla devam edemedim. Belki çalışmıyor olsam bir şekilde dayanırdım ama uykusuz olmak beni işte verimsiz, bebeğimi ise huysuz yapıyordu.
Kendi kendime bu kararlılığı sağlamakta zorlanacağımı bildiğim için danışmanlık alıyorum ben. Birine sürekli rapor verecek olmam açıkçası motivasyonumu da arttıyor. Her gün eğitmene uykuya dalma süresi, dalarken ağlayıp ağlamadığını, kaç uyku yaptığını, kimin uyuttuğu yazdığım bi rapor gönderiyorum. Sonra günü değerlendirip yorumluyoruz. Değişiklik gerekiyorsa beni yönlendiriyor vs.
Gece emzirmesin de ise 2 gecedir hiç emzirmeden uyutmaya çalıştım, çok şiddetli bir dirençle karşılaşmadım ama uyanmalarında şimdilik azalma yok. İlk gün kucağımda sakinleşti, bu gece ise yatağında sakinleşip uykuya daldı. Zamanla uyanmalarında azalma beklentim var. Yani gece bazen memeyi versemde uyusa dediğim anlar çok oluyor. Ama tutuyorum kendimi inşallah bunuda başarırız.