Dndn en kararlı ve en korktuğum mesele buydu canım. Ama ne kadar erken davranırsam o kadar kalıcı sonuç alırım diye düşündüm. Kızım doğduğunda evimizin inşaatı henüz bitmişti ve ciddi ısınma sorunu vardı, o sebeple 2.5 ay boyunca annelerde kaldık. Eve yerleştiğimiz günden itibaren tüm gündüz uykularına odasında yatırdım. Tam 100 günlük olmuştu ki artık bir deneme yapmanın zamanı geldi dedim kendi kendime. Odalarımız yakın değil, ya üşürse, ya ağlar da duymazsam (ki telsiz vardı) endişeleriyle uyutup yatırdım yatağına. O gece dönüm noktası oldu en uzun ve deliksiz uykusunu uyudu kızım. Sabah uyandığımda hala uyuyor olması nasıl da telaşlandırmıştı anlatamam resmen ya bir şey olduysa diye odasına gitmeye korktum🤦🏻♀️ Derken 5 ay oldu kendi odasına uyuyor ❤️ İlk zamandan beri gündüz uykuları benim için temizlik, yemek yapma fırsatı oldu hatta zaman zaman sıcak bir duş ve kahve keyfi 😀 Çevremdekiler hep erken daha dedi durdu ama iyi ki ayırmışım diyorum şimdi. 😇