Browni british shorthair kedimiz vardı, 4 ay bakabildik malesef, ki ben bu yaşıma kadar evde kedi bakmış, kedilere aşık bir insanım. Tüyleri kısa olmasına rağmen ve hep iyi mama almamıza rağmen tüyleri bayağı dökülüyordu. Sabun kokulu kum almıştım ev içinde çiş kaka değil ama farklı bir koku vardı. Çok ilgi isteyen bir kediydi, geceleri uykusunu alıp uyandıĝı zaman miyavlayarak dolaşıyordu evin içinde, kızım uyanacak diye aşırı stres yapıyordum. Kızım gündüz uyuduğunda da yanımıza gelip gözlerime bakarak miyavlıyordu. En çok miyavlaması ve ilgi istemesi beni yordu açıkçası. Ben çalışıyorum, kendime sadece kızım uyuduktan sonra gece 1 saat ayırabiliyorum, onda da devamlı kediyle ilgilenmek yormuştu. Bir de bebeğiniz ne kadarlık bilmiyorum ama biz sahiplendiğimizde kızım 22 aylıktı, malesef canlarını acıtabileceklerini bilemiyorlar. Ilk başlarda hep boynundan tutup kaldırıyordu kediyi, öğretene kadar çok uğraştık. Bir kere de kedinin bacağının üstünü ısırmıştı😕 ailemize üye, sevgi pıtırcığı olsun derken birçok yönden daha çok stres oldu bizim için. Bu arada tırmalama tahtası farketmiyor, tırnağına uygun bulduğu her yeri tırmalıyor, halı kenarı, koltuk, tüllerle oynamayı da genelde seviyorlar😬 bu arada (aklıma geldikçe düzenliyorum😅) kumları bütün eve dağılıyor malesef. Kum sepetinin önüne paspas da koydum ama çok fayda etmedi, pati içinde kalıyor, eve de dağılıyor