Bugün otizimle bir yavrumuzun annesiyle tanıştım konustuklarimizi burdadabpaylasmak istedim. 14 aya kadar tamamen normal gelişen bir çocukmuş renkleri ayırır top atıp tutma oyunlarını oynayabilirmiş. 14 aylıkken annesi diğer bebeğine doğum yapıp lohusa depresyonu yasayinca bu çocuğuna hep tv açıp uslu dursun diye tüm gün tv karşısında bırakmış. Arada baba uyarmış şenlenince bakmıyor bu çocuk diye anne çizgi film çok seviyor dokunma karışma demiş devamaymış. 2 yaş olunca bir komşusu göz teması olmadığı için uyarıp doktora gitmelerini saglamis. Cocuk 3 aydır özel eğitim aliyor. Anne ile hastanede aira beklerken tanıştık nesi var dediğimde göz teması kurmuyor dedi. Şenlenince bakiyormu dedim yok tv ye dalıyor hic bakmıyor eskiden bakardı dedi. Otuzim acısından gosterdinizmi dedim. Ya doktorda öyle birşeyler dedi 3 aydır özel tedavi başladık göz teması yok diyor. Biraz daha sorunca anladimki anne bu konuda çok bilinçsiz otuzim ne bilmiyor çocuğunun otuzim olduğunun farkında değil ama hastane rapor çıkarmış özel eğitim başlanmış. Tv alışkanlığı sonrası ismine kesinlikle bakmıyor hic göz teması kurmuyor başka insanların arasında huzursuzlanıyor başka çocuklarla oynamıyor sadece yalnız odada tek durup tek oynuyormuş. Annesine güzel ilgilenirsen düzelir insalah dedim. Evde 2 çocuk daha var hangisiyle ilgilenicem ki diyor. Benim yüzümden böyle oldu hep uslu dursun diye tv izlettim böyle oldu dedi. Burda çok otuzim konuşuyoruz bunuda paylasmak istedim.