1morportakal ikinci kez aynı duyguları yaşıyorum ve hep diyorum bana göre değilmiş annelik nasıl büyüteceğim diye. Annem yanımdan gittiği gün çocuklar gibi ağladım ve hala ağlıyorum 14 günlük olduk.. etrafımda bir sürü insan ama ben mutlu değilim, ilk çocuğumda da aynısını yaşadım zor günler ama geçiyor. Beni en çok zorlayan da mesleğimi askıya almam. Okul öncesi öğretmeniyim, atanamadım 7 yıl görev yaptım öğrencilerimi özlüyorum işimi özlüyorum ama çocuklarım da var artık. Zamanla geçiyor ama insan çocuğunu dünyaya değişmiyor sadece biraz büyümeleri lazım alışmak için, kendini asla yalnız hisetme bende senin gibiyim ve bizim gibi binlerce kadın var, güçlü ol lütfen 🌸🙏🏻