Psikolojik olarak toparlanamıyorum

Redeva

Hanımlar merhaba,
Yapı olarak hep neşeli, şen-şakrak, çocuksu bi insanım. Doğum yapalı 2 ay oldu. O günden bu güne konuşmayı bile bıraktım. İçimden hiçbir şey yapmak gelmiyor. Eşimden başka kimseyle görüşesim yok ama o da mecburen işe gitmeye başladı. Aileme geliyorum herkes birlikte vakit geçiriyor sohbet ediyor ben bir kenarda çocuğu avutuyorum. Yapılan planlara dahil olamıyorum. Bebişimi çok seviyorum tırnağı acısın istemem, söylerken çekiniyorum ama çok bunaldım. Bir bebeğin sorumluluğu çok ağır geliyor. Sürekli olacak olması daha da ağır geliyor. Saçıma başıma bile bakamaz hale geldim. Psikolojik sorunlardan mı bilmiyorum ama fiziksel rahatsızlıklar da yaşamaya başladım. Ne yapacağım nasıl kurtulacağım bu psikolojiden bilmiyorum. Siz yaşadınız mı böyle bir durum ve neler yaptınız?

hilalhanim

Redeva evet fazlasını yaşadım çok zor bir süreç geçirdim tek fark olarak ben kırkım çıkmadan gezdim dışarı çıktım ama içimde kopanları bir ben bir de Allah bilir. Çok ağladım saçlarımı yoldum sinirden artık ağlamasına bile dayanamıyodum ama hepsi geçti. Şimdi benim bir parçam uyurken özlüyorum babasında olsa bir saat almasam özlüyorum her gün iyi ki diyorum iyi ki doğurdum iyi ki o sancıları çektim keşke yine doğursam seni diyorum. Bunların hepsi geçicek kalmayacak.

Tweetyy

Redeva evet bu çoğumuz yaşadık. İlk aylar çok zor geçiyor biraz büyüsün daha uyumlu olacak. Yine çok kolay olacak diyemiyorum farklı zorluklar oluyor tabi ama sürekli memede kalma, gaz sancıları, ağlamalar azalıyor. Dışarı çıktığında mama sandalyesine oturtup arkadaşlarınla zaman gecirebiliyorsun gibi gibi. Bambaşka bi hayata adapte olmaya calisiyorsun hamilelikle değişen hormonların normale dönmeye çalışıyor yaşadığın herşey çok normal. Kabul et duygularını onayla bu sadece bu süreç öyle düşün. Ben çok sosyal bı insandım gece hayatimiz vardı evde durmazdik doğru dürüst. Eskisi gibi olmuyor o bi gerçek ama zamanla böylede keyif almaya basliyorsun :)

Linaamom

Redeva şuan çok yeni daha emin sen ben bunu hepimiz yaşadık yaşıyoruz ama şunu bil eski haline döneceksin sakin kalmaya çalış sadece

Yagmurum6868

Redeva butun annelerin yasadiklarini yasiyorsunuz benimde 45gunluk bebegim var cok bunaliyorum dolasmak istiyorum insan gormek istiyorum ama cktigimda eve hep bi snirle stresle kosa kosa geliyorum bitanede 5yasinda oglum var arti oda ilgi bekliyor kardesini kiskaniyor sanirim agliyo ikisi birden beni cok yipratti kendme vakit ayirmayi braktim bos vaktmde hemen ev islerini tmizligi yemegi hallediyorum tek yaptigim dus almak ne sacim ne baska biseyle ilglenebiliyorum umarim gecer bu donemler cabucak

Redeva

hilalhanim

hilalhanim ben de ara sıra çıkıyorum ama biliyorum ki çıktığımda en fazla bir iki saat rahat olacağım sonrasında yine ağlayacak ve ben büyük bi stresle eve dönmek isteyeceğim. İnşallah ben de sizin gibi atlatırım bu durumu aklımı kaybetmeden.

Redeva

Tweetyy biz de çok rahattık tıpkı sizin gibi gece hayatına çok düşündük hatta. Şimdi gece aktivitem çocuk emzirmek. Çok huysuz bir bebek değil ama bir saat bile ayrı kalamıyor olma durumu beni yıpratıyor belki de. Hamilelik döneminde çalışmayı bırakmıştım. Şimdi iyice sıkıldım evde olmaktan. Bazen her şeyi herkesi bırakıp gitme isteği geliyor. İnşallah geçer dediğiniz gibi.

Redeva

Linaamom o kadar özlüyorum ki eski halimi. 2 ay önce bambaşka bir insandım. İnşallah sizler gibi ben de kazasız belasız atlatırım bu süreci.

Tweetyy

Redeva zamanla bu duygu hafifleyecek ona emin ol ama eskisi gibi ne zaman oluruz bilmiyorum :) benimki 8.5 aylık oldu bile biberonla süt bırakıp birine emanet edebilirim mesela gece çıksam ya da bı kaç aya gece emmesi biterse anneye vs bırakılıp çıkılır. Yakında kuaför işlerini halletmeye başlarsın mesela eşine bırakıp. Geçen gün ağdaya maniküre oğlumla gittim bebek arabasinda oturdu 😄 yani böyle böyle kolaylaşacak büyüdükçe uyumlu hale gelecek

Karaaslan2

Redeva 4 ayligim ayni bu durumdayim . Hic birsey beni mutlu etmiyor eşimde issiz ekstra dusunceler ve niye yaptim sorusu geliyor aklima

Redeva

Yagmurum6868 sizin de 2 çocukla çok zordur. Ev dağılıyor sinirlerim bozuluyor ama toplamaya da halim yok berbat bir döngü bu.

Redeva

Tweetyy biraz kendini kontrol edebilse belki bırakırım ama bu haliyle anneme bile bırakamam. Yaşlı zaten bakamaz çok fazla. Bütün özgürlüğüm alındı elimden. Umarım dediğiniz gibi güzel günler gelir 🥴

Sherlockholmes

Redeva Hiç öyle düşünme hiçbir şeyi gözünde büyütme. Çocuk yokken ne yapıyorsan bebeğin varken de yapabilirsin. Kendini engelleme bu konuda yok uykusu maması diye. Artık her şeyin kolayı var emiyorsa al emzirme ortünü gittiğin her yerde emzir. Mama ise sütünü biberonunu al gittiğin yerde ver. Pusetini koy yanına uykusu geldi mi uyut. Gidecegin yerdeki arkadaşların vs de destek olurlar illa ki, olmasa bile bebeğini senden bir parça olarak düşün ve heryere onla gidebilirsin ne var bunda. Bazen biz gözümüzde büyütüyoruz eriniyoruz belki. Çocukla olmaz deme her şey mümkün sen istedikten sonra.

Redeva

Sherlockholmes çok haklısınız emzirme vs problem olmuyor hallediyorum bir şekilde ama deli anları geldi mi hayat bana zehir oluyor. Ya bulunduğum ortamdaki herkesin huzuru kaçıyor ya da ben tek başıma bir şekilde susturmaya çalışıyorum. Bir de sadece dışarı çıkmak değil genel bir çöküntü var bende ve hiç bitmeyecek gibi hissediyorum. Hafiflemiyor hiç. Sanki içim ölmüş gibi.

Balkuupu

Sherlockholmes Nasıl yani ? ☺️ Emzirme önlüğünü alıp dışarıya çıkınca olay bitiyor mu ? :) siz ne kolay çocuk büyütmüşsünüz öyle ya da büyütüyorsunuz. Ne şanslısınız 🙏🏻

Karaaslan2

Redeva sanki icim ölmüş hayata küsmuş gibi hissediyorum kendimi ve bende asiri gülec egleceli gezmeye bayilan kafasaina gire disari cikan biriydim .. suan okadar mutsuzummi sana anlatamam . Icim hep eskiyi istiyor . Resmen kabyllenemeiyorum suanki durumumu nasik gecicek bilmiyorum. Eşimde issiz o yondede beynim cok yorgun neden yaptim sorusu var aklimda sirf okadar neden niye neden niye diye diye artik beynum cok yoruldu asiri Mutsuzum hic biseyde mutlu etmiyor cubky ic sesim susmuyor . Eski rahatligimi aşiri özledim . Bazen diyorum göz gore gore eziyet cekicegink bile bile insan neden cocuk isterki

Redeva

Karaaslan2 tamamen aynı hisleri yaşıyoruz. Sanki birden bire 20 yaş yaşlanmış gibiyim. Bazen konuşup gülebileceğim ortam oluyor onda bile içimden gelmiyor sanki bir rolü oynuyomuşum da bu ben değilmişim gibi hissediyorum. Ama bu rol hiç bitmeyecek artık hayatım böyle deyip iyice içime kapandım. Buraya yazarken de sanki bir günlüğe yazıyorum gibi hissettim. Karşımda canlı kanlı insan olsa anlatamıyorum halimi hislerimi. Çok zor zamanlardayız.

damla-

Redeva Doğum yapalı 2 ay oldu.

Daha çok yeni.. Zamanla böyle düşünmeyeceksin merak etme

Redeva

damla- umarım öyle olur 🙏🏻

Aasesa

Redeva aynı moddayım, bir türlü çıkamadım ikinci bebeğim halbuki, ilkinde çalışıyordum belki daha farklı gelmişti ama şimdi hep ben bakıyorum. Çok şükür Allah sağlık versin de inanın tuvalete bile gitmeyi.unutuyorum

Redeva

Aasesa çalışmıyor olmak da çok etkiliyor bence. Ben biraz da hamilelikte erkenden çalışmayı bırakarak hata yaptım. O kadar bunaldım ki evde durmaktan yoruldum artık. Şimdi de bebeği bırakıp çalışamam uzunca bir süre. Dediğiniz gibi allah eksikliklerini göstermesin ama kendimiz psikolojik olarak iyi olmazsak çocuğa ne kadar iyi bir ortam sağlayabiliriz bilmiyorum. Bir yolu bir çözümü yok gibi şu an için.

Karaaslan2

Redeva napicaz bacim bizi hizden baskasi anlamaz ya net

Sonraki Sayfa »