Sibel12345 Senin yerinde olsam (ki olacak duruma gelmiştim 2 ay önce)
Süt sağdım ki emzirmeden sağdığımda 100-150 çıkardı.Aynı muhabbetleri yaşadım.1-2-3-4 bana gelenler geldi.
“Bu çocuğa ben bakıcam, makarna yerim soğan kırar yerim ama çalışmıyorum hadi bakalım bırakmıyorum bebeğimi.Bir daha sütüme,anneliğime,işediğine sıçtığına karışırsanız (aynı ortam kendi annem dahil herkes var) seni boşarım.Kıçından donuna kadar her şeyini alırım.15 günde bir kucağımda görürsünüz oğlunuzu torununuzu” filan dedim.
Ben hep sakin olma derdinde bir insandım.Bebe yokken kavga etmişliğimiz eşimle yok,belki bi kaç tartışma.
Daha önce de böyle çıkışlarım olmuştu ama bu derece sert değildim.
Aman bi kıymetli oldum, “sen bilirsin kızım.annesine sor bakayım, elma vereyim mi kızım?!”
Bizimkilerden böyle bir tepki gördüm.Demek ki embesil cahil olmadığımı kanıtlamak için bağırıp diş göstermem gerekiyormuş.Güzellikle zilyon kere anlatmaya çalıştığım da olmamıştı.
O yüzden düşün taşın.
Borçlarınız mı var? Geçinmek zor mu? Mesleğini bilmiyorum ama ben edebiyat öğretmeniydim,ayrıca reklamcılık da okudum.
Her şeyden vazgeçtim,oğluma ben bakıcam.Kimsenin saçmalamasıyla uğraşamam.Hele hele “acaba bugün böyle mi yaptı? Sütümü verdi mi nasıl uyuttu filan?Bir ara emzirme lafı etmişti acaba yaptı mı?! “ diye Düşünüp paronaya krizlerine giremem.