Oğlum doğduğunda annemde iki kedi vardı, bir süre onlarda kaldık ve gidip geliyoruz da. Şimdi bizde bir yavru kedi var. Kedi sahiplenmek sorumluluk istiyor. İlk kedimizi bulduğumuzda tuvaletini bile kendi yapamıyordu. Yenidoğan bakar gibi alarm kurup 2 saatte bir şırıngayla besleyip karnını ovarak tuvaletini yaptırıyordum. Eve geldiğimde yorgunluktan ölüyor bile olsam tüm gün yalnız kaldığı için ilgiye ihtiyacı olduğundan onunla oyun oynayıp ilgilenmeden uyumuyordum. 2 geceden fazla evden uzakta kalacaksam bir arkadaşımdan rica ediyordum gün içinde gelip maması, kumuyla ilgilenip biraz oynayabilir mı diye. Şimdi 7 yaşında o kedim, annemde kalıyor. Bu yeni kediyi de otoparkta bulduk, bir arabanın motorunda gelmiş. Kıyamadım eve aldım ama bebeğim varken başka bir yavru canliyla ilgilenecek gücüm olmadığını fark ettim, sahiplendirmeye çalışıyorum. Yavrular ilgi ve oyun istiyorlar. Gün içinde evdeyseniz çok sıkıntı olmaz büyük ihtimalle ama biz zorlanıyoruz. Gece odamızın kapısı kapalı olunca kapıda ağlıyor, girmek istiyor. Bizimle uyuyunca bazen gece delirip oradan oraya koşuyor falan. Mizaç meselesi tabii ki, diğer kedimiz daha sakindi ama yine de ilgi istiyordu. O yüzden bu sorumluluğa hazırsanız sahiplenin. Oğlum sabahları “tediii” diye uyanıyor, sürekli onun peşinde, beraber oyun oynamaya çalışıyor. Bebeğiniz mutlu olacaktır ama siz sorumluluğa hazır mısınız o önemli.
