Erguvn 5 aylıktan beri ilaç kullanıyoruz, tek bi ilacımız kaldı onu da kontrol amaçlı kullanıyoruz. Oğlum iu an 25 aylık. Hatay’da ilk gittiğim doktor “bunlar (west sendromu iÇin) beş yaşına kadar yaşıyor zaten, tüh tüh güzel de çocukmuş” diyip bizi psikolojik olarak em dibe kadar soktuğu gün sütten kesildim. Adana’daki şimdiki doktorumuz olan İlknur hoca bize o kadar moral verdi ki, iyileşen çocukların hasta dosyalarını gösterdi, önce Allah’a sonra bize emanet bu cocuk dedi. Çok dua ettim çok, yaşasın diye dua ettim önce (ilk doktor o kadar korkuttuğu iÇin). Sonra akli melekeleri tam olsun bari kimselere muhtaç olmasın diye dua ettim. Çok şükür Allah yüzümüze baktı, 38 gün sürem nöbetler bitti, o günden beri de yok. Eegler temiz geliyor. Kontrollerde doktor durumumuzu beğeniyor. Haftada 2 fizyoterapiye gitti, devamlı ben de babası da evde egzersizlere devam ettik, ergoterapi aldırdık, onum da egzersizlerini yaptık evde. Hayatımı oğluma göre şekillendirdim, tv yasak dedi doktor fişini cektim öbür odaya attım. Kakao, çikolata, kahve çay yasak, kafein nöbet tetikler dedi, bütün perhizlerde uydum, bi ton para döktüm herşeye. Evet geçiyor inşallah, ilimle bilimle ilaçlar hepsi bir olunca geçiyor. Ha bu iki senede saçlarım bembeyaz oldu, yaşlandım yıprandom, hala nöbet olur mu korkusu var. İnşallah hoca hastalığı atlattık ilacı kestik dediği gün adağım var onu yapacağım, bir de psikoloğa gideceğim çünkü ötelesem de kendi psikolojim gerçekten yıprandı. Oğlum iÇin dayanıyorum.