alparslanyy zor bir durum sizi çok iyi anlayabiliyorum. Benim bırakmak istememem tamamen oğluma travma yaşatmamak içindi. Oğlum 14 aylıktı kızımı doğurduğumda. Ama benim şansım normal doğum olmasıydı. Gece 3.30 gibi hastaneye gittim, annem oğlumla kaldı. Sabah annem yanıma geldi oğlumla beraber. Akşam üstü babaannesiyle oğlum eve gitti. Ben de akşam 8 gibi taburcu oldum. Oğlum bensiz gece uykusuna dalmamış ve ayrı kalmamış olduk. Akşam 8 den sonra eve gittiğimde bile kimseye bırakmak istemedim. Babaannesi ısrarla bizde kalsın demişti, hayır demiştim. Oğlumu ayağımda sallarken kızımı emzirmiştim o gece. Ama dediğim gibi normal ve komplikasyonsuz doğumun bunda etkisi çoktu. Ama başka bir hikaye anlatayım, kızım 26-28 haftalıkken ben hastanede yattım erken doğum riski sebebiyle. Çok ciddi sancılarım vardı ve sebep bulamıyorlardı. Önce özel hastanedeydim, oğlum yanımdaydı ama özel hastanede beni tedavi edemedikleri sebep bulamadıkları için eğitim ve araştırma hastanesine sevk etmişlerdi. 10 gün orada kaldım, ziyaretçi ve refakatçi yasaktı. Neler çektim bir ben bilirim. En son tedavi red verip çıkmıştım hastaneden. Oğlum 1 yaşında bile değildi henüz. Ondan ayrı kalmak beni daha da strese sokuyordu. Ben mecburi olarak oğlumdan uzun süre ayrı kalmak zorunda kaldım. İnşallah sizin doğumunuz komplikasyonsuz geçer ve 1 en fazla 2 gecede taburcu olursunuz. Allah yardımcınız olsun şimdiden. 🙏🏻