1ayse-devrim merhaba, benim kardeşimle aramda 14 ay var ve bu durum benim tüm hayatımı etkiledi bence çünkü belli ki o doğduğunda ve sonraki bebeklik sürecinde çok ilgiye ihtiyaç duymuşum. Bunu da sürekli kendimi sevdirme ve her yerde kabul görme çabamdan anlıyorum. Kardeşim çok daha bencil öncelikle kendi iyiliği olmadan çok harekete geçmeyen eğer isterse karşı tarafa yardımcı olabilen biridir. Bende bu konuda epey aptalım önce karşı tarafı memnun ve mutlu etmeyi hedeflerim. Oğlum 21 aylık ve 14 aylıkken çok iyi gözlemledim onu (çünkü dünyada tek tanıyıp sevdiğim iki kişiyi kendim 14 aylıkken başka bir bebekle paylaştım) ve çok net bir şekilde şunu gördüm; 1 yaştan sonra; takdir görmek, onaylanmak, kabul görmek-kabul edilmek, istenilen olmak, ortamın en değerlisi olmak, yapılan herşeye iyi yada kötü tepki beklemek, ilgi toplamak, taklit etmek ve taklit edilmek başlıyor ve bunların karşılığında cevap alamayan çocuk ömrü boyunca maalesef yetersiz hissediyor. Eğer bir kardeş düşünüyorsanız bunu bebeğin anneden ayrılık sürecinin netleştiği sendromun bittiği 2. Plana atılmadığı bir sürece denk getirmelisiniz. Benim naçizane önerim 3-4 yaş arası. Sevgiler🌸