Bilenler bilir, benim bebe manyak gibi sallanıyordu. Bilmeyenler geçmiş postlarıma bakabilirler. Daha 15 günlükken annem ayakta sallamaya alıştırdı 🙄 sonra bu böyle devam etti. 4. Ay atağında ise bu sallama olayımız pik yaptı. Anne yanı beşiği sallanıyordu, ama benim oğlana onun hızı yetmiyordu. Tavana çelik dübel attırıp deldirdik resmen ve çingen salıncağı tarzı bişi alıp kurduk. Ve sabahlara dek uça uça sallandı 🤦🏻♀️ Ama geceleri mamadan mamaya uyanan ve mamasını içtikten sonra hiç sallanmak istemeden uyuyan çocuğum gitti, 4. Ay atağı ile birlikte gelen uyku gerilemesi selamın aleyküm dedi. Gecenin 2’sinde 3′ünde 4′ünde bilumum saatlerde uyanıp salınca sallıyordum iplerinden tuta tuta. Çünkü onun bile sallanması benim çocuğuma az gelmeye başladı zamanla. Hep daha fazla olarak ilerliyorduk. Bilirsiniz 4. Ay atağındaki uyku gerilemesi kalıcıdır. Kendi kendine (desteksiz) uyumayı bilmeyen bebeklerin ebeveynleri için bu durum zamanla kâbusa döner. İşte bende de öyle olmaya başlamıştı. Neredeyse her saat başı uyanıyordu 1.5-2 saat kesintisiz salladığımı bilirim gecenin körlerinde. Dedim tamam bu durum bitecek. Kendime bi hedef koydum. 5. Ayına girdiği gün bu eğitime başlıyorum dedim. Zaten her uyku öncesi rutinlerimiz vardı. Benim rutinlerim; beslenme, alt değiştirme, pijama giyme, yatacağı odaya geçip perdeleri kapatma, zeka kartlarına (3 tane) bakma ve iyi geceler öpücüğü verip yatırma şeklinde. Tabii sallarken de rutinleri yapıyordum ayağımda uyutup salıncağa koyuyordum, orda da sallıyordum bi müddet neyse.
Beşinci Ayına girdiği gün, yine her zamanki gibi uyuttum onu. Son uykusunu uyuduktan sonra tavandan salıncağı söktüm, salladığım yastığı boşalttım, anne yanı beşiğinin sallanan mekanizmasını bağladım yatağımın kenarına koydum. “Ya uyur ya da sabaha dek uykusuz kalırız beraber” dedim çıktım bi yola. En önemli olay kararlılık burda. Kararlı olmazsanız bi iki denedim bıraktım yaparsanız hali hazırda var olan düzeninizi de kaçırırsınız. Bunu bildiğimden kararımdan caymadım. O gece tam 1.5 saat boyunca çocuğum kâh ağladı, kâh yatağında örtüsü ile kavga etti, dönmeye çalıştı, bi şaşırdı. Uyuması gerektiğini asla anlayamadı. Bağırdı, emziğini defalarca ağzından attı (at-ver oynuyorlarmış🤦🏻♀️) bi isyanlara bi triplere girdi ama 1.5 saatin sonunda bi baktım sesi kesildi. Karanlıkta gözlerini bi yere dikmiş izliyor. Biraz sonra uyuyakaldı. Tabii bu 1.5 saatlik süre zarfında ağlaması çoğaldığında sakinleşmesi açısından kucağıma aldım (max.15 saniye) yatır-kaldır methodu deniyor buna. Her delirdiğinde bunu yaptım 4-5 kez falan. Kendisini güvende hissetsin, kokumu alsın, yanında olduğumu bilsin diye. O gece uyanmaması için rüya öğünü yaptırdım. Beslenme saat aralığını bildiğimden bi yarım saat öncesinde uyandım ve onu uykusunda (yatağından hiç kaldırmadan ve gazını çıkarmadan) besledim. Sabaha dek bu şekilde deliksiz uyudu. Ertesi gün ilk uykusuna yine rutinlerimizi yapıp yatırdım ve 15 dk boyunca kesintisiz ağladı. Öyle ki morardı ağlarken, ilk gece bile böyle olmamıştı. Panikledim, ya hiç ausmazsa diye korktum ama gece uyuyan çocuk gündüz de uyur diyerek yatır-kaldır methodu yaparak onu yine sakinleştirdim ve yine yatağına bıraktım. 15 dk ağladı ve 25. dk’da uyudu. İkinci uykusunda ise 10 dk ağladı 17. dk’da uyudu. Gece uykusunda ise sadece 3 dk ağladı bi kez kucağıma aldım hemen boynuma yasladı burnunu kokumu aldı yatağına geri koyduğum gibi gözlerini kapattı. Ve bir daha hiç ağlamadı. Bu böyle de devam etti. Bilen bilir çok çektim. Ve kararlılıkla bu eğitimi verdim.
23:00′ten önce uyumayan oğlum artık en geç 20:30′da yatağında oluyor. 🤲🏻
Eşim oturma odasına ben yatak odasında olurdum tüm gece. 22:00 gibi odaya gider bebek sallardım ayrı gayrı geçer giderdi akşamlarımız. Whatsapp’tan konuşurduk odadan odaya… Asla gece bi oturup çay kahve içemezdik 5 aydır evde 1 kez bile tv’yi açamamıştık. Benim oğlan gündüzleri tavana astığımız salıncakta uyumaz ayağımda uyurdu, bırakınca uyandığından bırakamazdım da. O uyanana dek bende onunla mecbur çakılı kalırdım yatağa. İşlerim kalırdı, kendime zaman ayırmayı bırakın, wc’ye bile gidemezdim. Şimdi ise bin şükür 🤲🏻🤲🏻
Unutmayın önce siz hazır olmalısınız. Benim çocuğum bu eğiti aldıysa, hepinizin ki alır. Sallanan her şeyde uyurdu, bayılırdı sallanmaya. Hızlı hızlı sallanmayı severdi asla ritim kaçıramazdık uyanırdı. Uyku eğitimi anneye verilir çocuğa değil biliyorsunuz. Bu yüzden bu size motivasyon olsun istedim. Ölümüne korkuyordum eğitim vermekten daha doğrusu verememekten. Kararsız kalmaktan, vazgeçmekten… Ama kendime güvendim. Ben verebildimse herkes verebilir. Kendinize inanın. Kararlı olun. Vazgeçmeyin. Kendi kendine uyuyan bebeler ne güzelmiş meğer. Şimdi oyun halısında uyuyakalıyo 🤩 bu benim için bir mucize. Uzaylı istilası gerçek olurdu da benim oğlan kendi kendine uyuyamaz diyordum. Çok şükür. Şimdi tatil planları yapıyoruz 🥳🥳 kızlar kararlı olun. Başarabilirsiniz💪🏻
Benim uyku düzenim şu şekilde
20:30 yatış 08:30-09:30 kalkış
İlk uyku 2.5 saat sonra
İkinci Uyku yine 2.5 saat sonra
Gece uykusu ise son uykusundan 3.5 saat sonra.
Bu şekilde uyutuyorum artık. 2 saatte 1 uyurdu ama artık 2.5 saatte 1 uyutuyorum. Önceden 3 uyju yapardı şimdi 2 uyku yaptırıyorum. Böylelikle gece uykusunu da öne çekmiş oldum :)
Hepiniz çok güçlü annelersiniz. Yapabilirsiniz. Kendinize güvenin. Hedef koyun, şu şu tarihte vericem eğitimi deyin rutinleriniz yoksa o tarihe dek rutinleri oturtun. Rutinleriniz varsa koyduğunuz tarihe dek kendinizi hazırlayın ve eğitimi verin.
Hepinize booool uykulu geceler, dinlenmiş zihinler dilerim 🌸🌸