Uyuyamayan,dinlenmeye fırsatı olmayan, oturup bir kahveyi bile rahat içemeyen hadi kahveyi de geçtim ben saçımı bile rahat toplayamıyorum, tuvalete rahat çıkamıyorum kabız oldum, çünkü banyoya yanıma geliyor emekleyerek, kapıyı kapatsam ağlıyor,
İştahsız zaten yemek yedircem diye savaşıyoruz kendim yarı aç kalıyorum, uyusa evin hangi işini yapacağımı şaşırıyorum, ek gıda hazırlamak zaten bir dert, bütün bunları yaşayıp bir insan nasıl sakin kalabilir çok mutlu olabilir ki, sinirlenmemek k elde değil malesef, canımız ciğerimiz bir gülüşü yeter ama bizlerde robot değiliz, sonra akşam babamız gelir işten 1 saat oynar falan ee nesi var ki bu çocuğun uslu ne var çocuk bakmaya der o adamı camdan aşağı atma isteğimi odayı terk ederek vazgeçiririm, aaaayyy gerçekten bazı günler kabus gibi oluyor