Merhaba anneler
2 yaşında dünyalar tatlısı bir oğlum var. Şu aralar çok bunalmış durumdayım, oturduğum an üzerime çöküyor, uyku saatlerimiz kötü, gece emmeye hala uyanır, bensiz babası hariç kimsede durmaz memeden dolayı hemen aklına düşer, Tuğçe gel emcem diyor anneme vs bıraktığımda. Birde şu ara taşınma telaşı var nasıl bunaldım bilemezsiniz, yenidoğan gibi düşkündür memeye. Boynum tutuldu bugün doktora gittim ilaç yazıyor dedim ki ben emziriyorum, kaç yaşında dedi 2 dedim o sıra oğlum geldi, çok büyümüş bırak artık dedi. Nasıl diye soruyorum acı biber sür dedi, sağlık ocağı ebemiz artık bıraktır demiride azalır çocuğun yemeside azalır dedi. Gerçekten yemiyor hiç bir şey. Ben anlamıyorum bu doktorlar ebeler emsin diye doğduğundan beri bebekler dil dökerler bir ton sonra hadi artık bıraktır. Tamam ama nasıl? Yalnız bakıyoruz eşim 24/24 çalışıyor. Emzirmeyi sonlandırma da işin bütün psikolojik sürecini biliyorum ama icraata dökülmüyor. Çünkü oğlum kendini yerlere atıyor kafasını duvarlara vuruyor. Şimdi uyumadı beni bekliyor emmeye, uykuya geçene kadar 20 kez emer, beni stres basar, hep aynı. Sizler nasılsınız? Biraz konuşmak iyi gelir belki