Baakpnr- 2 yaşında düzeldi. Cok agladim, cok isyan ettim… çocuğumdan soğuduğum oldu… cocuk sahibi olduğuma pişman olduğum günler oldu. delirecek gibi oldum. Uykusuzluktan 2 yılın en az 1buçuk yılı sinir hastası gibi gezdim. Bunları yazıyorum çünkü o zaman kimse bana bunları söylemedi ve sorun ben de zannediyordum. Tüm bu hislerin yanında, bir de vicdan azabı çekiyordum. Ben anneliği beceremedim, çocuğuma karşı bunlari hissetmem çok kötü, o daha iyi, daha sabırlı bir anneyi hak ediyor diye. Hepsi geçiyor merak etme. Süreç uzun, zor. Aile vs. yakındaysa mutlaka destek al. Sabır diliyorum….