Kızlar yaklaşık 3 yıldır erteliyordum. Doğumdan sonra bana bir şeyler oldu. Asla hayattan keyif alamaz oldum. Sürekli bir endişe halindeyim. Ya bebeğime bir şey olursa ya ona iyi bir annelik yapamazsam ya bebeğim hastaysa da ben anlayamıyosam gibi gibi düşünceleri kafamdan atamıyorum. Çevreme özellikle bebeğime yansıtmamaya çalışıyorum bu halimi. O beni daha da yoruyor artık. Dışardan görseniz mutlu keyifli dertsiz tasasız sanırsınız. Ama içim bildiğiniz çürük. Burda psikolog tedavisinin faydalarını görenleri çok okudum. Umarım bana da bir faydası olur. Yoksa böyle yaşamak çok zor. Sürekli oğluma hasta muamelesi yapıyorum. Bir gün çişini önceki güne göre az yapsa hemen ahlayıp vahlıyorum. Altında bir milyon sebep arıyorum. Bu durumda olupta tedaviyle düzeleniniz varsa süreçle ilgili konuşabilir miyiz? Allah hepimizin çocuklarına sağlıklı hayırlı mutlu bir ömür nasip etsin bizde mutlu sağlıklı anneler olabilelim inşallah.