SerraSeyda canım benim güzel anne, hiç bunalma. Biliyorum çok zor. Bebeğin hastalığını değil saçının teli kopsa insan üzülüyor neden oldu diyor.
Bak benim bebeğim doğduğu gün öğrendik kalça çıkıklığı olduğunu, ben üzüntüden oğlumu emziremedim sütüm kesildi. Annelik nedir, o ilk heyecan nedir, sarıp sarmalayıp sarılmak koynuna yatırmak nedir bilemedim. 15 günlüktü bandaj takıldı. Ve çıkarmamız yasaktı. Hamile iken ona binbir hevesle aldığım hiçbir kıyafetini giydiremedim. Aldığım hiçbir şeyi bir kez bile giyemedi. Yenidoğanı yıkayıp mis gibi giydirip yatırmak nedir bilemedim çünlü bandajı çıkaramıyorduk, bandajı altındaki zıbın artık kapkara oluyordu, kustuğunda zıbını ıslanırsa altına bez koyuyordum kuruyana kadar. İnan yazsam sabaha kadar yazarım. Kakalı zıbınla dahi durduğunu bilirim. Temizleyebildiğim kadar temizleyip bırakıyordum. Ama sonunda hepsi geçiyor. Sana tavsiyem doktor ne diyorsa harfiyen dinle. Bizim yaklaşık 6 ay sürdü bu durum. Sonra bandajı çıkardık şükürler olsun Rabbime. Bacakları bandajın bantlarından ödem olmuştu ve dizden aşağısı morarıyordu. Yürüyene kadar da morarması ve ödemi geçmedi. Tırnakları kırılıyordu. Bunları anlatıyorum ki yalnız değilsin, bunu sadece sen yaşamıyorsun. Sakın neden benim bebeğim deme, ben dedim çok dedim ama pişmanım. Sormak istediğin her şeyi sorabilirsin bana.