Kızlar ben kafayı yemek üzereyim. İki gram psikolojim vardı o da yok oldu artık.23 gün önce normal doğum yaptım. Bebeğimi hemen yoğunbakıma aldılar Perşembe günü yeni taburcu olduk. Doğum anında uyuşturmadılar kesi atılmasını hissettim. Dikilmesini hissettim. 5 gün sonra komtrole gittim kontrolde dikişlerimi açtı bakan doktor (!) daha sonra dikiş attırdım tekrardan. Onu a hissettim. Bugün 23 günlüğüz. Birkaç gündür gelen akıntının kokusu var keskin bi koku. Hemen hastaneye gittim. Muayene edemeyeceğini 4 e kadar ancak hastalarını bitireceğini yarın gelmemi söyledi. Bende beklememk için özele gittim. Özelde anlattım herşeyi ağlayarak detaylıca kadın şok oldu. Hemen baktı çatalda. Canımı bile acıtmadı öküz gibi davranmadı bağırtmadı bakacam diye. Enfeksiyon kapmış dikişlerim. Dış kısımda olan girişteki dikişlerşn arasında açılma varmış atabilirmiş atarsa tekrardan dikiş atılacakmış. O kadar çok korkuyorum ki 3. Kez dikiş atırmaktan. Hastane fobisi oluştu. Kafam hiç iyi değil. Yatıyorum rüyamda dikişler kalkıyorum aklımda yine dikişler. Çıldırmak üzereyşm tam iyileşti derken böyle oldu. Bebeğime doğru düzgün bakamıyorum. Herşeyden o kadar soğudum o kadar mutsuzum ki ağlıyorum sürekli sabahtan beri. Devlet hastanesi pişmanlıktır. En başından bana batikon verilseydi beşki böyle olmayacaktı. Özeldeki doktor batikon verdi antibiyotik verdi batikonu ilk kullanımda bile farkı gördüm. Akıntının kokusu yok akıntı geldiğinde etşm yanıyor gibi acıyordu o acı yok. Batikonla pansuman yapınca zaten yanıyor gibi oluyor şuan. Sanırım bakterileri yok ettiği için. O kadar çok yoruldum ki hem dikiş olayları hem bebeğimin yoğun bakımda yatması. Çok şükür evimizdeyiz şiödi ama dikişlerle başım belada 3 . Kez dikiş attırmak istemşyorum çok korkuyorum inşallah tutar