Muham-014 seni çok iyi anlıyorum. Benim de boyum 158 çocukluğumdan bu yana hep taktım kafama. Uzun boylu olduğu için nefret ettiğim bi sürü insan oldu hayatımda. Bi çok ortamdan geri durdum,topuksuz ayakkabım yoktu hiç. Sonra eşimle tanıştım 183 boyu çok direndim boyu uzun diye başlarda ama ikna etti bi şekilde,önceden evliymiş eski karısı da 174. ben kadından çok daha güzelim ama o uzun. Kayınvalide her fırsatta kısa olduğumu dile getiriyor,evde bile topuklu terlik giy diyor 🥴. Kızım var şimdi 50 günlük sürekli dua ediyormuş babasına çeksin diye.
Ben zaten kompleksliydim bu konuda ama artık o kadar tavan yaptı ki eşimden sonra.. baktım olmuyor düşün düşün. Kendimi spora verdim,fiziğimi iyice düzelttim. Kılık kıyafetimi özenli hale getirdim,saçıma makyajıma dikkat ediyorum. Bi ortamda boyumdan ziyade saçlarımın bakımlılığını,fiziğimin düzgünlüğünü konuşturuyorum. Kayınvalidem görümcem uzun evet ama ben de güzelim,zayıfım,bakımlıyım. Topuklu giyiyorum çözülüyor oğlunla aramdaki boy farkı, çirkin gelinine ne diyordun,git burnunu yaptır diyebiliyor muydun? Bile dedim geçende. 😬 yani değiştiremeyeceksin sıkıntıyı madem,başka bi taraftan doldur kendini. Ben artık çok daha özgüvenliyim. Kabul ettim evet kısayım. Ama bana kısa diyen çevremdeki bütün kadınlardan daha güzelim,onların aslında benim bedenimde olmayı dilediklerine inandırdım kendimi. Sen de başarabilirsin 😉