Sevgili anneler kızım 21 aylık. Normalde vurma huyu çok nadirdir. Kendi kendine oyun oynarken bıdır bıdır konuşarak yaklaşır sırtımıza, kolumuza veya bacağımıza bir tane vurup tekrar bıdır bıdır konuşarak geri gider. Her seferinde de ‘aa niye vurdun, vurmak yok’ vs diye sakince tepki veririz her kim olursa vurduğu. Geçen hafta arkadaşım geldi onun da oğlu var kızımdan birkaç hafta küçük, daha önce sadece 1 kere karşılaşmışladı. Bu ikinci buluşmamız bebeklerle. İlk olarak birbirlerine karşılıklı bakarken, bir kere de kızım ona şaklabanlık yaparken kızımın yüzüne tokat attı. İlk attığı tokat benim bile ağrıma gitti, kızımın suratına şak diye. Çok ağladı teselli ettik arkadaşımla birlikte oraların detayına girmek istemiyorum.
Bugün de ablamla yeğenim gelecekler, birkaç haftada bir birbirlerini görüyorlar. O da kızımdan birkaç ay küçük. Sürtüşüyorlar, sarılıyorlar, getgitli bir kuzen ilişkileri var yani. Onunla da bazen birbirlerini ittirmeler veya hafif vurmalar oluyor ama ikisi de vurursa birbirinin sırtına vuruyor veya göğsünden ittiriyor. Ve hangisi yaparsa yapsın ablam da, ben de güzellikle anlatıyoruz olmaz öyle yapılmaz diye.
Az önce kızıma ‘bugün Mustafa Kemal gelecek’ dedim gülerek, kızım direk kendi suratına tokat attı. Hayır yapma öyle dedim yine attı. Mustafa Kemal vurmadı sana, vurmak çok kötü bir şey, vuran kişiye ben çok kızdım hayır yapma öyle dedim ama yok. Babasının yanına gitti kendi yüzüne vuruyor. Babaannesi geldi ona bakıp kendi yüzüne vuruyor. Birkaç gündür oyuncak bebeklerinin de sürekli yüzüne vurup bana bakıyor ne tepki vereceğim diye. Her seferinde anlatıyorum vurmak çok kötü bir şey bak canları acır diye. Anlatmaya da devam edeceğim ama bu sabah kızımı öyle görünce içim acıdı. Unutturmak için yapabileceğim bir şey var mı böyle çok üzülüyorum. Konuşamıyor daha, konuşsa karşılıklı diyalog olsa belki onu daha iyi anlayacağım, daha iyi anlatacağım. Ama bu yüze tokat atma konusu çok canımı sıkıyor. Bana bir şeyler önerin