14 günlük bir bebeğim 22 yaşında anne oldum aklımda acaba ona yetecekmiyim düşüncesi aklımdan çıkmıyor ağlayınca bebeğim panik yapıyorum bir yerimi acıdı diye ona bakınca mutluluktan uçuyorum emzirmek için uyandırmaya calistm da kalkmayinca aç diye üzülüyorum sonra acaba ben kötü mü anneyim aç yatıyor orda acaba erkenden mi anne oldm diye ağlıyorum içimde hep sıkıntı var lavaboya bile gitsem sanki bebeğim ağlıyormuş gibi sesini duyuyorum emzirirken bazen mutlulukla emzirirken bazen niye bni emiyor mama yok mu ki diye düşünüyorum sürekli böyle düşüncelerim oluyor neden acaba 😔😔😔😔halbuki öyle güzel nimetler ki onların karnını doyuruyorsn kendi yediklerindn besliyorsn oysaki çok güzel bisey saniye içerisinde düşüncelerim değişiyor birinin yanına bırakıp duş dahi alamiyorim aklım hep bebeğim de hep stres sıkıntı içerisindeyim bebeğim uyanık olup bana baktığı zamanlar hariç içimi.esime dahi açamıyorum bunları desem ne düşünür acaba diye benim gibi durumu yaşayanlar varmi nasıl başa çıktınız acaba