O kadar daraldım ki. Hayatımda cok bebek cocuk gördüm fakat simdiye kadar kendi bebeğim kadarını hiç görmemiştim. Suan 2 buçuk yaşında oğlum ve bu geçen sürede resmen 20 yıl yaşlanmış gibiyim. Doğduğundan beri ağladı kolikti meme reddetti emmedi, gazı bitti ona rağmen hep kucak istedi yerde hiç kendi kendine zaman geçirmedi. Yürümeye başladı tam rahat ettim dedim bu sefer de evde kırılmadık bişey bırakmadı. Suan 2 buçuk yaşında asla yemek yemiyor, ne yaparsam yapayım öğürüyor. Onu da geçtim aşırı derecede inatçı eğer birşeyi yapma dersem inadına yapıyor. Cok hareketli bir dakika durmuyor ve hiç boş kalmak istemiyor her an birşey yapmak zorunda. Herşeyi ağlayarak yaptırmaya çalışıyor. Sürekli babasıyla bana saldırıyor sıkıyor vuruyor vurmasına izin vermezsem çıldırıp kendini yere atıyor. Konusması bi türlü açılmadı hep basit şeyler söylüyor anne gel süt doldur gibi ama onları söylerken de net söyleyemiyor. Bugün portakal dedirtmeye çalıştırdım mesela iki kere denedi söyleyemedi ve hemen kaçtı uğraşmak istemiyor. Herşeyi bir kenara bıraktım beni en çok yoran 5 dakika bile kendi kendine oynamaz mı bi çocuk ya gerçekten 5 dakika için herşeyimi verecek durumdayım. Uyandığı andan itibaren anne gel otur diyo onunla saatlerce oyun oynamamı istiyor kalkınca hemen bırakıyor oyuncakları ben nereye gidersem peşimden geliyor. Tuvalete gidiyorum kapıları yumrukluyor görenler cok şaşırıyor. Ne tür oyuncak aldıysam hiçbiriyle kendi kendine oynamadı hep yanında biri olacak. Cok yorgunum aklımda hiçbişeyi tutamıyorum artık cok unutuyorum. Tek başımayım ailem uzakta. Günler eziyet gibi saatleri sayar mı insan uyku saati gelse de uyutsam diye. Çocuğu böyle olan varmı nolur gerçekten bütün önerilere açığım.