Hanımlar öncelikle şunu söyleyeyim. Kucağa alma alışır cümlesine zıt bir insanım. Yani bebekler kendini güvende nerede hissediyorlarsa orada durabilirler. Ben asla kucakta durmasını yadırgamıyorum. Fakat 3 aylık bebeğim bunun artık sınırını aşmış, farklı bir boyuta gelmiş gibi düşünüyorum.
Öyle ki, asla sırt üstü bi yere bırakamıyorum. Mümkün değil. Saniyeler içinde nefessiz kalacak derecede çığlık çığlığa ağlıyor. Su içmek için 2 dakika bile bi yere bırakamıyorum. Hep kucak istiyor. Üstelik duruş pozisyonunu bile seçiyor. Öyle ki kucağa aldığımda yüzü arkaya dönük değil de benim gibi ön tarafa dönük olacak. İnanın artık o kadar yoruldum ki… Çok imreniyorum salıncakta, koltukta duran bebeklere. Sadece uyumadan uyumaya sırt üstü duruyor. Bana önerdiğiniz birşey var mı sevgili güzel anneler 😣😢 Ya da bu konuda bilgisi, tecrübesi olan anneler normal mi bu süreç. Olumsuz yanları var mı?
Not: Devamlı olarak ilgileniyorum ve oyunlar oynatıyorum, o zaman sırt üstü duruyor fakat belirli bir süre sonra sıkıldığı için tekrar kucak istiyor 💁♀️