Ya nasıl başlicağımı bilmiyorum destek almak için yazıyorum sanırım çünkü kendimi hiç olmadığım kadar güçsüz ve üzgün hissediyorum uzun olucak hakkınızı helal edin. Benim oğlum her şeyim 21 aylık doğurduğumda yaşına kadar emzirir keserim diyodum olmadı ama her dışarda meme krizinde gece kalkmalarında falan burnumdan soluya soluya emziriyodum kesiceğim vakti dört gözle bekliyordum oğlumun sabah kalkmalarında olmazsa olmaz emmesi vardır dünden önce annem geldi o gün az emdi bozuntuya vermedim dün sabah kalkınca meme istemedi öğlen oldu istedi annem yemek getirince unuttu hadi keselim dedim anneme hadi diye bir işe kalkıştık her meme istediğinde kafasını dağıttık dışarı çıktık oyunlar yemekler falan bütün gün emmedi gece uyku geçişinde kriz tuttu tabi yılmadım kucağımda uyudu sonunda beşiğine bıraktım gece 12 de yine krizlendi yine kucağımda uyuttummama beşiğine her yatırdığımda kalktı bende yanıma alıp pışpışladım her uyandığında sonrasında krizi tutmadı sabah kalkıncada meme istedi ama diretmedi şimdi öğle uykusunu yapıyor salıncağında meme istemedi sevineceğim yerde içimi bi hüzün kapladı o alttan bakıp gülerken göğsüm kaçmasın diye dişleriyle tutup şebeklik yapmaları geliyor aklıma yani derdim ne anlamadım tecrübeli annelerden önümdeki süreç hakkında fikir almak istiyorum tam olarak ne zaman unutur ben ne zaman toplarım? Okuyan yazan herkese şimdiden sonsuz teşekkürler herkese dönmeye çalışacağım