Bir haftaya tam 26 aylık olcak kızım. Herzaman uykuyu sevdi beni üzmedi ama ben uzun zamandır onu hep sallayarak uyuttum hemde o kendi kendine uyuyabilecek kolaylıkta bi bünyeye sahipken nedense böylesi rahat oldu rahat oldu diyorum çünkü maksimum yalandan 3 dakika öyle sallardım ama hep düşünürdüm nezaman bırakıcağımı. Kreşte öğle uykusuna çok rahat kendi kendine geçtiğini söylemişti öğretmeni zaten biliyorsunuz okullarda sallama diye bişey yok🙈 dedim Funda ne kadar zorlanabilirsin rutinlerini yap bitsin artık bu iş. İlk gün 20 dakika sürdü bugün 3. Gün tam 4. Dakika da uyudu bide tabi ben hep düzenine önem verdim o hep saat 8 oldu mu uyur maksimum buçuğa sarkar. Yani kısacası zor olmasa da bişeyleri başarmanın mutluluğunu paylaşmak istedim bence büyüyünce ve zamanı gelince herşey oluyo. Zorlamadan ısrarcı olup stres yapmadan. Çünkü bir de buna en güzel 2. Örneğim var azaltarak 1 gece de memeyi kesip kestiğim gece bile uyanmamıştı ozaman da gözlerim dolmuştu kızımla konuşarak beni çok güzel anlayıp uygulaması. Ah büyüyo işte 😇