İkizlerim 1 yaşına geleseye kadar dönüşümlü annem,kayınvalidem yardımcı bi abla hep bu şekilde bana yardımcı olmuşlardı. Evet çok güzel bir desteğin olması ama elbet bir gün herkes evine gidiyor ve siz ikizlerle yanlız kalıyorsunuz. Çok fazla insan olunca herkes kendine nasıl rahat geliyorsa öyle alıştırdı. Uykuya yatış saatleri hariç hiç bir düzenleri yoktu. Sonra bir gün herkes gitti ve yanlız kaldım evde biri ayağımda biri kucağımda uyutmaya çalışırken ne kadar çok ağladığımı bi ben bilirim. Sonra tek başına uyumayı öğrettim çok şükür ki rahat ettim. Beşiklerine koyuyorum mamalarını veriyorum içerken uyuyorlar. Şimdi tek başıma yıkıyorum,uyutuyorum,besliyorum. İkisine de yetebiliyorum. Yani kısaca diyeceğim o ki ne kadar erken bakmaya başlarsanız o kadar çabuk düzeninizi oturtursunuz ve birbirinize o kadar çabuk alışırsınız. Korkmayın insan zora düşmeyince herşeyden korkuyor. Gözünde büyüyor herşey ama zora düşmeden de çözüm üretemiyor.