Rozalinda 5 aylık anneyim hala yetersizlik hissi. Hala stres hala kaygılar içindeyim zaman zaman hiç böyle değilim zaman zaman bi savaş veriyorum içimde uyumadı stres yemedi stres huzursuz oluyor stres. Çok seviyorum oğlumu ve acaba daha fazla sevilir mi doruk noktası nedir düşüncesi ? Sevilirse ben ne derece seviyorum? Uyusun diye savaş veriyorum uyuyunca vicdan mahkemesi başlıyor. Gece olunca hele yapabildim mi bugün beni çok yordu ona hissettirdim mi ? Mutlu edebiliyor muyuz ? Sevgimizi yeteri kadar hissettirebilyor muyuz? Ahhh ahhh annelik cidden çok zormuş ben ki herşeyi tüm çıplak ve gerçekliğiyle düşünüp yaşayan hayal bile kırmaya gerek duymayan biriyken anneliği çok toz pembe hayal etmişim. Bugünümüze şükür allahım sağlık versin gerisi gelir