mylittlepony ne kadar da güzel yazmış. Benim en büyük yardimcim annem ve sonra kocam. Her zor animda annem yanimdaydi. Uykusuzlugada gelince cok sükür kocam cok anlayışlı. 40 cıkana kadar bebegim hic uyumazdi. Günduzleri ben .akşam işten geldiginde eşim ilgilenirdi. Sabahlardik bazen hatta. Eşim sen yat ben bakarim cocuga derdi. Lohusalik depresyonu nedir ben hic bilmedim. 40 cıkana kadar eşimden ayrı yattim. Oglum ve ben yatakta yatarken eşim salonda koltukta yatti hep. Şuan 3 ay 11 günlük oglum ve cok şükür geçti gitti hepsi. Cok güzel bi hayatimiz var. 🙏😊 etrafınızda iyi, düşünceli, anlayışlı insanlar varsa herşey kolaylaşıyor. Ama en önemlisi eşin anlayışlı olmasi. 😊🙏