Metindamla o algıya sagip olanların olaya dar açıdan baktığını düşünüyorum. Aslında uyku egitimi veren iyi annedir ya da kötü annedir gibi kesin şeyler söylemek çok yanlış olur. Ama şöyle ki bazı çocuklara uyku egitimi vermek için ağlamasına ciddi anlamda göz yummak gerekiyor çünkü her bebek aynı olmuyor. Mesela benim oğlum çok dirençli bir çocuk vermeye kalksam inanın 45 dakika belki 1 saat durmadan ağlayabilir bu gibi bebekleri çaresizlik içine itmemek gerekiyor. Ya farklı bir teknik uygulanmalı ya da baştan bu kadar göz yumulmamali ağlamasına. Ama bazı bebeklere eğitim vermek çok kolay oluyor ya da bebek çok kisa bir sürede uyum sağlıyor eğitime bunun da kötü birşey olduğunu kimse savunamaz zaten çünkü çocuğun uykusunun kalitesini artıran bir durum bu. Ama burada bazı yorumlar okudum ağlar ağlar susar gibi yorumlar. Bunu bilinçli bir annenin söylemesini doğru bulmuyorum kendi adıma. Bir de güvenli bağlanma tabiki sadece uykuda yanında olmayla olmuyor. Altını değiştirme, her ağladığında, canı yandığında, acıktığında, mutlu olduğunda onun yanında olma ve temel ihtiyaclarini karşılama ile kendini gösteren hayatı önem taşıyan bir kavram güvenli bağlanma. Ama şu da unutulmamalı uyku anında çaresizliğe sürüklenme hissi bir bebeğe yasatilirsa elbette o bebekte güvenmek noktasında pürüz sıkıntılar görülebilir. Ama bu bebeğin ne kadar yalnizlastirdiginla alakalı bir durum.