Çalışmak zorundayım gün geliyor 10 saat ayrı kalıyorum bebemden. Nasıl bir vicdan azabı çekiyorum inanın anlatamam. Geldiğimde ilk iş meme istiyor çünkü tok olsa bile biliyorum onun özlem giderme şekli. Uyuyana kadar sürekli seviyorum öpüyorum kokluyorum konuşuyoruz kahkalar atıyor sonra da uyuyor. Zaten babaannesi bakıyor mecburen sabahtan akşama kadar orda bizde orda yemeğimizi yeyip eve geliyoruz evimizi otel gibi kullanıyoruz. Uykusu gelince yemekten sonra apar topar evimize geliyoruz kendi yatağı olmadan uyumaz asla. Ama işte aktivite yapalım istiyorum ama olmuyo. Zaten çok kısıtlı zamanımda inanın yemeği bile beş dakikada yiyiyorum ki hemen geri alayım hemen yanında olayım diye. Tüm yapacaklarımı banyo temizlik vs. Oğlum uyurken halletmeye çalışıyorum olduğu kadar. Siz nasıl yapıyorsunuz. Ben okuyamasamda babaannesi halası kitap okuyo oğluma. Yanında olduğum zaman sürekli konuluyorum. Ama işte geri kalan aktiviteleri yapamıyoruz duyusal aktivite vs. Çok üzülüyorum nasıl yapabilirim nasıl daha verimli olurum oğlum için.