Merhaba anneler izninizle bi şeyler söylemek istiyorum. 6,5 aydır yalnızım bebeğimle kötü günler geçirdim lohusa depresyonu gibi buraya da yazmıştım hatta neyse geçenlerde bebeğimin her şeyini hazırlayıp (ek gıdası anne sütü oyuncakları) anneme bıraktım. Eşimle tiyatroya gittik müze gezdik eskisi gibi metrolarda koştuk oyun merkezlerine gittik 1 günü başbaşa kendimize ayırdık. Eve dönünce bebeğimle kavuştum kokladım öptüm emzirdim uzun uzun o gün ikimizede o kadar iyi geldi ki gece çok güzel uyudu sonraki sabah çok sakin çok neşeliydi. Benim mutluluğum enerjim ona geçti hemen. Demem o ki en iyi anne kendini paralayan değil bebeği için kendini motive eden toplayanmış bunu anladım. Hep derler ya mutlu anne mutlu bebek diye artık bu benim için çok daha önemli sizlerede tavsiye etmek istedim😍