34 günlüktü kızım ilk düştüğünde. Koltuğa bıraktım hemen 6-7 adım öteden bez alıp arkamı dönmemle pat diye ses gelmesi bir oldu. Asla unutmuyorum o anı eşim uyuyordu eli ayağı titreyerek uyanıp kızımı hemen kucaklamıştı. Ben şok içinde bakakalmışım. Apar topar hastaneye gittik. Şükür birşey olmadı ama benimde ağlamaktan içim dışıma çıkmıştı. O yüzden hep tedbirli olmak gerekiyor. Şimdi yatağımızın kenarları hep yastıklarla dolu. Koltuğa falanda asla tek başına bırakmıyorum.