Oğlum 15 aylık. Çorlu da ailelerden uzakta yaşıyoruz. Burada ne gezecek yer ne yapılacak bir etkinlik yok. Bütün gün çocukla kafayı yiyeceğim artık. Önceden çalışan gezen Tozan bı insandım bu cocuklu hayat beni çok boğdu. Bakıcı aradık bulamadık, içim el vermedi sonradan da bakıcıya bırakmaya o yüzden bakıcı aramanın ustune çok dusmedik derken hala çalışmadan evde oturup çocuk bakmaya devam ediyorum. Acaba yarım gün kreşe versem mi diye düşünceler aklımdan geçiyor ama sonra daha küçük diyorum. Aranızda çocuk gelisimciler ya da bu durumu tecrübe etmis anneler varsa fikirlerinizi merak ediyorum.