Kızlar benim kızım 6.5 aylık izindeyim… Akşama kadar oyun oynar, şarkı söyler, kitap okur, ek gıda, uyku ara sıra işte dışarı çıkma derken günüm hep onla kimseye emanet edip gitmem gittiğim her yerde yanımdadır yani Kafama takılan bir durum var pandemi nedeniyle kızımla evdeyiz kimseyle görüşmüyoruz ailemizi bile çok nadir görüyor bu kadar az görmesine rağmen dedeleri vs görünce gülüyor başta bir çekimser gitse de kucaklarına benden gittiği için ağlamıyor babayla çok güzel vakit geçirir baba gelince kikir kikir güldürür babası onu dikkatimi çeken ben hariç herkesi çok az görüp vakit geçirdiği halde başkasına gidince ağlama huyu yok ama bir gözü de hep üstümdedir aramızda olan güven bağından kaynaklı mı yoksa daha bunu ayırt edecek ayda mı değil kimisi der ya eşimde bile durmaz arkama ağlar kimseye gitmez vs sadece merakımdan soruyorum