Selam..
Bir süredir açmak istiyorum bu postu ama fırsat olmadı.
Baştan söyleyeyim destek alacam ama sizinde başınıza geldi mi naptınız diye açtım postu.
Ara ara ellerim uyuşuyor karıncalanıyor yani öyle ki Ali Barlası bile tutamıyorum, ki köyde büyümüş kızım gayet gücüm falan var ama sanki kürdan gibi oluyor bazen ellerim. Sonra bu ara nefesim acayip daralıyor ama anlık yani bir anda başlıyor. Sanki derin bi suyun içindeyim ayağım hiçbir yere değmiyor, asla tutacak dal yok ve ben yüzme bilmiyorum.. Anlatabildim mi ya öyle boğuluyorum… Boğuluyorum gerçekten.. Kalbime böyle keskin bir kağıdı sürtmüșler gibi öyle bir sızlıyor ki.. Diyorum galiba bu sefer ölüyorum. Ali Barlas şahit oldu geçen, aşırı korktu hiç böyle şeyler görmedi bizden. Gitti hemen saklandı ellerini falan yüzüne kapatıp. O an kalkamıyorum babası gel oğlum bir şey yok diyor anlamıyor. Daha fena kasıldım. Beynimin içinde geçmiş gelecek şu an karışmış durumda. Dün olanı hiç olmamış sayıyo beynim. Sıfırlıyo resmen. Hatırlayınca da kalbim sıkışıyor. Ben öyle çok dert anlatan eden biri değilim. Burdan da biliyorsunuz zaten. Kendi kendime konuşa konuşa delirdim galiba.
Mesela şey, su içiyorum ama gitmiyor boğazımdan su. Ama o an hiçbir olay yaşamış olmuyorum. Yani rutin şeyler olurken bile böyle. Stres edeceğim hiçbir şeyim yok gayet düz bir hayat. Rüyalarımda sürekli kendimi öldürmem gerektiğini görüyorum falan mesela.
Neden bedenim böyle tepkilere giriyor?
Herkese cevap veremezsem kusura bakmayın mazur görün.. Allaha emanet..