Anneler loğusa sendromu yasıyanlar var mı?

Uzayim

Anneler bu gün 10. Gün bebegim olali ama dün geceden beri resmen depresyon modundayim herşeyden korlar oldum geçmişteki olaylari kafama takiyorum kurup kurup duruyorum normal mi?

Cekuli

Uzayim çok ağır lohusa sendromu yaşadım allah affetsin keşke doğumda ölseydim diye ağlıyordum tövbe yarabbim🤦🏻‍♀️ Şuan 7,5 aylığız hergün şükrediyorum o kadar güzel birşey ki anne olmak. Hiç korkmayın hepsi geçecek yaşadığınız şey çok normal dışarı çıkın yakınlarınız varsa çekinmeyin yardım isteyin yarım saat 1 saat eşinizle çıkın turlayın gerekirse hepsi geçecek inşallah yakın zamanda

Asilzadem

Uzayim ah canım yaşamayan var mı diye sorsana mesela ben asla yaşamam diyordum ama o kadar ağır geçirdim ki anlatamam sana Rabbim şifa olsun sanada bugünler geçecek onutma bebeğine odaklan motiveni yüksek tut kötü şeyleri asla ama asla düşünme her şey çok güzel olacak 🤗🤗🤗

Balyanakannesiii

Uzayim Bende yaşadım canım o zor günleri ilk 2 hafta bebeğimi hiç sevemedim kanım ısınmadı sanki el çocuğu sanki yabancı kendime bi yük gibi hissetmiştim ağladığında fln sinir olurdum böyle nefret etmiştim sanki .. Kendimi çok çirkin özguvensız sanki bidaha hiç eski halime dönemeyecek gibi hissederdim çok çok zor günlerdi ama şükürler olsun atlattım 2 hafta sürdü sadece şimdi 7.5 aylık oğlum 😘 onunla çok mutluyum İyiki diyorum iyikiiiiiiii

Orkidemm

Uzayim Agir yasadim diyenlere birde ben ekleneyim. Bu durumun adı POSPARTUM'muş. Ve ben aslında o kadar guzel bir 40 gun gecirdim ki buna ragmen icimde yasadigim korkular beni mahvetti. Ne zaman ki bebeğimle annem gittikten sonra 38.gun yalniz kalmaya başladım. Kabus basladi. Bebeğim gık dese aglardim açlıktan başımın ağrıdığını ve gozlerim karardigini bilirim siddetli hemde. Ama suan 2.5 aylik cok guzel zaman geciriyoruz. Yavas yavas islerimi hakledip evimle ilgileniyorm sadece dışarı cikma sorunu disinda sukurler olsun. Tek çıkmıyoriz babamizi bekliyoruz aksam çıkıyoruz. Hicbirseyi takma kendine yaparsın valla canim. Tadini cikar😘

Uzayim

Çok tesekkurler desteginiz icin 😘❤ insallah gecer bu süreçte ama çok korkutucuymus insan mantigini kaybediyor Balyanakannesiii smyye1991 Asilzadem Orkidemm Cekuli

smyye1991

Ben tüp bebek tedavisiyle hamile kaldım ve sıkıntılı bi hamilelik geçirdim bebeğimin gelişimi durdugu için acil olarak spinal anestezi ile sezeryan oldum.ilk iki gün herşey çok güzeldi.ameliyat yerimde hiç bir sıkıntı olmadı hatta ilk geceden ayaklandım.ama farkında olmadan aslında kendimi depresyona sürüklemişim.üç gün boyunca hiç uyumadım sanki hep bebeğime bısey olacak gibi hissediyordum.heycanıma verdim.eve geldiğim gece fenalaştım ve kendimi kaybettim bebeğimi görmek istemedim deliriyorum sandım.hastanede diazem verdiler.sakinleşip sabaha doğru eve geldim.o günün öğle saatlerinde evin bi köşesinde kendimi tokatlayıp ağlarken buldular beni.bu sefer acilen bi psikiyatriste gittik sakinleştirici falan derken bunun hem anestezi hemde sıkıntılı sürecin arkadasından gelen bi duygusal durum bozukluğu olduğunu söyledi doktor.beş gün boyunca antidepresan içtim ve uyudum.o süreçte yavruma annem baktı.fakat suçluluk duygusu beni daha kötü hale getirdi.bebegim akciğer enfeksiyonundan dolayı yoğun bakıma alındı o iyice tetikledi.cok dua ettim sürekli tesbihat okudum.durduk yere hıçkıra hıçkıra ağlıyordum.hiç geçmeyecek sandım.ilk bir ay şiddetli sonraki bir ay daha hafif geçti.şuan Zeynebim üç aylık Allah’a hamdolsun o günler gecti.ama hatırladıkça hala burnumun direği sızlıyor.anneliği hafife almışım aslında ne kadar büyük bi sorumlulukmuş bunu anladım.dünyada hiç bir korku onu kaybetme korkusuna eşdeğer değilmiş.merak etme inaallah geçecek bu günler.yalnız kalmamaya çalış dışarı çık bunaldıgında nefes egzersizi yap.gececegini bil.çünkü geçecek 😘