Ya daha önce de böyle bi post açmıştım ben. Eşimin kuzeninin karısı bi kırtasiyede çalışıyor. Tüm okullar oraya bağlı ve orada çalışanlar kreşe indirimli falan verebiliyorsunuz kendi çocuğunuzu. Asgari ücret+sigorta. 3 senelik evliyim ve 3 senedir birlik oturuyorum. Şükür ki eşimin ailesini çok severim aram da çok iyidir. Ev alıcaz, birikim yapıyoruz ama tek maaşla geçiniyoruz şu an. Eşimi zorluyor bu biraz, hiçbir zaman git çalış veya çalışma demedi. Senin kararın deyip bana bırakmıştı kararı. Dediğim kırtasiyeye eleman arıyorlarmış. 9 aylık bebeğim var, eğer kayınvalidem de kabul ederse o bakıcak, gözüm arkada kalmaz şükür ama şöyle bir şey var benim içim rahat değil. Oğlum benden uzaklaşır diye korkuyorum, özler, hırçınlaşır diye. Daha önce kayınvalideme bırakıp dışarı çok çıktım. Covid olduğumda 1 hafta kayınvalidem baktı. Güvenli bağlanma olduğu için öyle aman aman huysuzluğu olmuyor, tabii ki sesimi duyunca ya da yüzümü görünce bana gelmek için ağlıyor ama çokta zorluk çıkarmıyor. Aybars şu an öğrenme çağında, gün içi kayınvalidem ona eğitici şeyler yaptırabilir mi bilmiyorum. Bu konu biraz kafamı kurcalıyor. Bebeğini bırakıp çalışan anneler, sizde durumlar nasıl? Sizinle olan bağları hâlâ eskisi gibi mi? Yeterli vakti ayırabiliyor musunuz?