Merhaba. Ağlatarak uyku eğitimi vermeye çalışıp bebeğinize çaresizliği öğretmeyin lütfen. Bebekler kendilerini regüle edip sakinleşemezler. Bu görevi anne üstlenir. Siz önce sakin olun. Bebeğinizin uyku vaktini iyi gözlemleyin uyku sinyalleri vermeye başladığında kucağınıza alın sessiz ve sakin ninniler söyleyin bir yandan da tıpışlayın. O şekilde uyursa yerine koyarken uyanır genelde o yüzden sakinleşince ayağınızda uyutun ve dalınca yerine koyun. Evet yerine koyunca uyanacak muhtemelen ama siz koyun çünkü ayakta uyumaya alışınca onun çözümü çok zor. Bebeğinizle inatlaşmayın çünkü inanın bana çözüm değil. Ben 10 aydır 2 saat uyuduğumu hatırlamıyorum. 5-6. Aylarda aşırı inatlaşmıştım kendisi uyusun artık sallamayacagim diye ama boşunaymış. Sonra saldım ya aman uyumuyorsa uyumuyor dedim. Şimdi uyuyor mu, hayır. Ama ben sakinim. Yanımda yatıyor koyun koyuna uyuyoruz. Ayagimda sallıyorum hala ama olsun benim yanımda huzurlu olduğunu biliyorum. Her şeyin bir vakti var. İnsan uykusuzluğa alışamıyorum ama artık bu uyku problemiyle mücadele etmeyi bırakınca uykusuzluk yük gibi gelmiyor. Bu arada ilk 4 ay kolikti oğlum full çarşafla sallardık ya da pilates topunda zıplayarak uyuturduk eşimle nöbetleşe. Doğunun sınır köylerinden birinde görevdeyiz. Eşim nöbet usulü çalışıyor çoğu zaman yalnızdım o zor günlerde. 4. Aydan sonra artık hamak beşiğe alıştırdık ama 5 aylık olunca uyurken dönmeye başladı ve onu da bırakıp hepten ayakta sallamaya geçtik hala devam 🥲 geçiyor ya geçecek ben inanıyorum siz de kendinizi üzmeyin ve lütfen kendi kendine uyusun diye bebeğinizi ağlatmayın. Kimi bebek uyumaz, kimi bebek yemez, kimi bebek sık hasta olur.. Her bebekte mutlaka bir imtihan noktası olur. Uyku biraz zorluyor ama vakti var. Sabır 🌸